اين آتش كه در تنور نفس است آمده كه : وَيُزَكّيهِمْ » « 1 » و [ از آلودگىهاى ظاهرى و باطنى ] پاكشان كند . براى نجات وجود از شرّ هواى نفس بايد به حقيقت و واقعيّت يعنى به حقّ و قيامت و انبيا و امامان و قرآن آشنا شد و به آن منابع عالى عشق ورزيد و به اطاعت از دستورهاى آن منابع الهيّه برخاست ، كه حكما فرموده‌اند : « چنان كه عشق مادّى يا مجازى سبب خروج جسم از عقيمى ومولّد فرزند و مايهء بقاى نوع و نسل است ، عشق حقيقى هم روح را و عقل را از عقيمى و بسته بودن در آورده ، مايهء ادراك اشراق و دريافت زندگى جاويد يعنى نيل به معرفت جمال حقيقت و خير مطلق و زندگى روحانى است . » « 2 » درد گناه درد گناه و معصيت ، درد خطا و اشتباه ، بسيار درد بد و سنگينى است و طول زمانى اين درد باعث هلاكت انسان و از بين رفتن خير دنيا و آخرت آدمى است . اميرمؤمنان عليه السلام مىفرمايد : لا وَجَعَ أوْجَعُ لِلْقُلُوبِ مِنَ الذُّنُوبِ و لاخَوْفَ أشَدُّ مِن‌َالْمَوْتِ و كَفى بِما سَلَفَ تَفَكُّراً وَكَفى بِالْمَوْتِ واعِظاً . « 3 » دردى براى دل‌ها دردناك‌تر از گناهان نيست و ترسى شديدتر از ترس از مرگ نمىباشد ، چيزى چون انديشه در حوادث گذشته انسان را كفايت

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 129 . ( 2 ) - هزار نكته : 186 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 342 ، باب 137 ، حديث 25 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 304 ، باب 40 ، حديث 20584 .